Wichra wyrządziła wiele szkód

Wichura w czwartek i piątek 21-22 października br. pokazała, gdzie jest miejsce człowieka w całym łańcuchu naturalnych zależności...

„Człowiek to brzmi dumnie” – powiedział Maksym Gorki i w odniesieniu do osiągnięć naukowych, podboju kosmosu, czy kierowania procesami biologicznymi to sformułowanie ma pełne uzasadnienie. Ale obecnie, gdy jesteśmy naocznymi świadkami ekstremalnych zdarzeń pogodowych związanych z ocieplaniem się klimatu wskutek działalności naszego gatunku, stwierdzenie rosyjskiego pisarza można by uzupełnić o znak zapytania. Autor cytowanej myśli zmarł w 1936 roku, więc działalność ludzi i ich osiągnięcia w tym czasie były godne podziwu. Natomiast dzisiaj jesteśmy bezradnymi obserwatorami wulkanicznego zniszczenia hiszpańskiej La Palmy w archipelagu Wysp Kanaryjskich, a w najbliższym otoczeniu musimy zwolnić tempo życia z powodu mocnej wichury.

Taka sytuacja miała miejsce w piątek 22 października br. w wałyckim lesie. Droga należy do tras o dużym nasileniu ruchu i włączone światła awaryjne poprzedzających samochodów pozwoliły na odpowiednie zachowanie dojeżdżających kolejnych kierowców. Natychmiast utworzył się korek w obu kierunkach. Okazało się, że przyczyną wymuszonego postoju był złamany konar jednego z drzew, który spadł na drogę. Kierowcy z pierwszych samochodów będących na miejscu zdarzenia zabrali się do usunięcia przeszkody i udrożnienia drogi. Kilkanaście minut wystarczyło, by wszystko wróciło do normy.

Na szczęście nikt nie ucierpiał. Jednak te kilkanaście minut oczekiwania na możliwość kontynuowania jazdy dało wiele do myślenia. Trudno przewidzieć, w którym momencie drzewo spadnie na drogę lub np. na dach naszego samochodu. Jakie mogą być konsekwencje, wiemy z doniesień medialnych z dolnośląskiego. Z naturą nie ma żartów, a miejsce ludzi, mimo wysokiego mniemania o sobie, wcale nie jest na szczycie. Natura potrafi przywołać nas do porządku i wskazać miejsce w szeregu.

Chyba już czas najwyższy, by się zastanowić, co my ludzie powinniśmy zrobić dla niej, w zakresie od nas zależnym, a tym samym dla przyszłych pokoleń naszego gatunku.

Tekst i fot. B. Walas